برای مشاوره جزئیات عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت
برای مشاوره جزئیات عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت
عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت، یکی از دغدغه های مهم خانواده هایی است که تجربه جابه جایی آموزشی در خارج از کشور را داشته اند. تفاوت میان ساختار آموزشی، محتوای دروس و شیوه ارزشیابی در کشورهای مختلف می تواند موجب ناهماهنگی تحصیلی شود و بازگشت یا ادامه تحصیل در نظام آموزشی ایران را با چالش همراه کند. این فاصله آموزشی در برخی موارد به صورت عقب ماندگی در پایه تحصیلی یا ناتوانی در تطبیق با برنامه های درسی بروز پیدا می کند. شناخت ابعاد این موضوع برای افراد در حال برنامه ریزی تحصیلی اهمیت بالایی دارد. بررسی واقع بینانه شرایط، امکان تصمیم گیری آگاهانه تری را فراهم می سازد.
پس از مهاجرت، عواملی مانند زبان آموزش، تفاوت سرفصل ها و فاصله زمانی میان نظام های آموزشی نقش تعیین کننده ای در میزان عقب افتادگی تحصیلی ایفا می کنند. تجربه بازگشت به سیستم درسی ایران نشان می دهد که برخی دانش آموزان نیازمند گذراندن دوره های تطبیقی یا شرکت در آزمون های جبرانی هستند. میزان این عقب ماندگی می تواند از چند ماه تا چند سال متغیر باشد و به شرایط تحصیلی فرد بستگی دارد. آگاهی از این واقعیت ها به افراد کمک می کند مسیر تحصیلی مناسب تری انتخاب کنند. در ادامه به بررسی عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت، چند سال امکان عقب افتادن دانش آموز وجود داره و تجربه افراد پرداخته شده است.
عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت
عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت، یکی از چالش های آموزشی رایج در مسیر جابه جایی بین المللی محسوب می شود که به دلایل مختلفی شکل می گیرد. تفاوت در ساختار آموزشی، محتوای دروس و تقویم تحصیلی کشور مقصد با نظام آموزشی ایران، باعث ایجاد ناهماهنگی در روند یادگیری می شود. تغییر زبان آموزش و نیاز به تطبیق با شیوه های تدریس جدید، فشار مضاعفی بر روند تحصیل وارد می کند. این شرایط در ماه های ابتدایی مهاجرت، نمود بیشتری دارد و نیازمند زمان برای سازگاری است. در چنین وضعیتی، برنامه ریزی آموزشی نقش تعیین کننده ای پیدا می کند.
میزان عقب افتادگی تحصیلی پس از مهاجرت، بسته به مقطع تحصیلی و کشور مقصد متفاوت است و معمولا بین چند ماه تا یک یا دو سال برآورد می شود. در برخی کشورها، دانش آموزان با دروسی مواجه می شوند که از نظر سرفصل جلوتر یا عقب تر از برنامه ایران است. تفاوت در عمق مطالب، به ویژه در دروسی مانند ریاضیات، علوم و زبان، می تواند فاصله آموزشی ایجاد کند. این اختلاف سطح، گاهی نیاز به گذراندن کلاس های جبرانی یا تکرار پایه تحصیلی را به همراه دارد. در نتیجه، روند هم سطح سازی به صورت تدریجی انجام می شود.
برای افراد مهاجر، مدیریت این عقب افتادگی به عوامل حمایتی و آموزشی وابسته است و با استفاده از راهکارهای مناسب قابل کنترل خواهد بود. شرکت در کلاس های تقویتی، استفاده از منابع کمک آموزشی و دریافت مشاوره تحصیلی، از روش های رایج جبران این فاصله آموزشی به شمار می رود. حمایت خانواده و تعامل مستمر با مدرسه، نقش مهمی در کاهش فشار تحصیلی ایفا می کند. همچنین آشنایی با نظام ارزشیابی کشور مقصد، مسیر تطبیق را هموارتر می سازد. با این رویکرد، فاصله ایجادشده به تدریج کاهش یافته و روند تحصیل به ثبات می رسد.
تجربه عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت
تجربه عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت، معمولا با شوک آموزشی و تفاوت جدی در ساختار آموزش آغاز می شود. تغییر زبان تدریس، شیوه ارزیابی و محتوای کتاب های درسی باعث می شود هماهنگی اولیه با محیط جدید زمان بر باشد. بسیاری از دانش آموزان در ماه های نخست با کاهش اعتماد به نفس تحصیلی روبه رو می شوند. این فاصله آموزشی در مقایسه با هم سالان داخلی بیشتر احساس می شود. نبود تطابق سریع، بخشی از این تجربه مشترک به شمار می آید.
روزهای اول کلاس، بیشتر از درس خواندن درگیر فهمیدن زبان تدریس بودم و همین موضوع باعث شد از درس هایی مثل ریاضی و علوم عقب بمانم و تمرکزم پایین بیاید.
سرفصل های درسی با ایران فرق داشت و بعضی مباحثی که اینجا پایه ای بود را قبلا نخوانده بودم، همین اختلاف باعث سردرگمی در کلاس ها شد.
شیوه نمره دهی متفاوت بود و به جای امتحان های حفظی، پروژه و ارائه می خواستند که تا به آن عادت کنم نمره هایم افت کرد.
برای تعیین پایه تحصیلی زمان زیادی صرف شد چون کارنامه ایران به خوبی شناخته نمی شد و مدتی بلاتکلیف بین چند کلاس بودم.
تکرار پایه تحصیلی پیشنهاد شد و اگرچه از نظر روحی سخت بود، اما کمک کرد زبان و درس ها را بهتر و اصولی تر یاد بگیرم.
بیشترین عقب افتادگی مربوط به زبان بود و حتی وقتی درس را می فهمیدم، خواندن سوال ها زمان زیادی می گرفت و دچار کمبود وقت می شدم.
استرس مهاجرت و دوری از محیط آشنا تمرکزم را کم کرده بود و چند ماه اول مطالب درسی به سختی در ذهنم می ماند.
یادگیری خودخوان در خانه بیشتر شد و بدون کلاس جبرانی یا کمک درسی، جبران فاصله تحصیلی تقریبا غیرممکن به نظر می رسید زیرا سیستم آموزشی آمریکا با ایران خیلی متفاوت بود.
در درس های زبانی و ادبیات، احساس عقب ماندگی بیشتری وجود داشت چون هم قواعد آموزشی و هم اصطلاحات روزمره باید همزمان یاد گرفته می شد.
بعد از حدود یک ترم تا یک سال، با بهتر شدن زبان و داشتن برنامه منظم، فاصله تحصیلی کمتر شد و شرایط آموزشی به حالت عادی نزدیک تر شد.
در بسیاری از موارد، افراد با استفاده از کلاس های جبرانی، آموزش های تکمیلی یا تکرار پایه تحصیلی تلاش می کنند این عقب افتادگی را مدیریت کنند. حمایت خانواده و آشنایی با نظام آموزشی مقصد نقش مهمی در کاهش این فاصله دارد. تجربه نشان می دهد هرچه سن دانش آموز کمتر باشد، سازگاری سریع تر اتفاق می افتد. با گذشت زمان و تثبیت شرایط آموزشی، این شکاف تدریجا کاهش می یابد. در نهایت، پشتکار و پیگیری مستمر عامل اصلی عبور از این چالش محسوب می شود.
در این راستا کارشناسان مرکز مشاوره تحصیل در خارج از کشور اپلایتو می توانند در خصوص عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت همراه متقاضیان بوده و از طریق سیستم مشاوره تلفنی اپلایتو پاسخگوی سوالات و شبهات در این زمینه باشند. همچنین متقاضیان می توانند با عضویت در کانال تلگرام و صفحه مجازی اینستاگرام از آخرین اخبار مرتبط با عقب افتادن دانش آموزان از سیستم درسی ایران بعد از مهاجرت مطلع شوند.